De overeenkomst tussen Sado Masochisme en wielrennen is verdacht groot maar het verschil substantieel! Een wielrenner krijgt de eerste uren na een training of koers echt geen erectie. Vandaag was zo’n dag waar ik mezelf heb gekastijd met een slooptraining van 186km door de ardennen. Zware windhozen, regen en onweer maakte de tocht naar Spa loodzwaar.

Toen ik ook nog eens kramp kreeg in beide bovenbenen was het feest compleet. Ik besloot de kramp er flink in te laten schieten in plaats van het te ontwijken door streching en variaties in mijn houding. Ik realiseerde me dat ik wel echt van de pot gerukt ben. Zit ik daar in de regen met modder op mijn bril stiekem te genieten van de pijn die de kramp me geeft. Endorfine doet echt rare dingen met je kop. Toen Marc Lotz me sms-te of ie mij moest komen ophalen vanwege het onweer groeide mijn heroische gevoel. Kijk mij eens keihard trainen door de regen terwijl andere renners achter hun laptop de buienradar checken. Op eens dacht ik aan die profs in de Vuelta die 3 weken 186km en meer rijden maar dan ‘zonder’ kramp. Tja, dan ben ik ineens weer een mietje.