‘Voor mijn licentie moest ik een inspanningstest doen bij de Franse bond. De eerste test was een inspanningstest met ECG. Allemaal goede resultaten. Doktoren waren erg onder de indruk en vooral de basis zag er heel goed uit(perfect voor deze tijd van het jaar!). Aan het einde van het gesprek vroeg ze of ik ook een hartechografie kon opsturen. Die heb ik nog nooit gehad, dus werd er een afspraak gemaakt in een kliniek in de buurt van Aix. Aangezien ik nog nooit ook maar een klein probleempje heb gehad met ECG’s of andere testen verwachtte ik hetzelfde als normaal. Binnenkomen, testje en vervolgens “ziet er goed uit”! Succes met fietsen! Dat ging dus net even iets anders. De cardiologe constateerde een verdikking van de hartwand. Dat kan komen door het fietsen, maar het kan ook komen door een hartafwijking. De dikte van mijn wand is 19mm en de gestelde limiet ligt op 15mm. De volgende drie dagen mocht ik niet fietsen en daarna zou er een nieuwe test volgen op de fiets. In de tussentijd heeft mijn ploegleider in alle haast een afspraak geregeld voor een MRI (ik wist niet dat ze in Frankrijk ook snel konden zijn). Zo lag ik een dag later dus al onder de MRI in Marseille. De cardioloog daar constateerde hetzelfde, maar kon niet direct uitsluitsel geven. Hij vond wel dat het bij mijn postuur kon horen, maar is niet 100% zeker. Daarna weer terug naar de kliniek in Aix om een kastje op te halen voor een 24-uurs registratie en vervolgens ben ik gister naar de club geweest. Daar kreeg ik te horen dat ik een maand niet mag fietsen om zekerheid te hebben dat het met sport te maken heeft. Een fikse tegenslag dus. Ik heb direct actie ondernomen, zodat ik ook in Nederland naar een sportcardioloog kan. Uit de 24-uurs registratie is overigens niks verontrustends gekomen. Wel kwam ik erachter dat ik een minimale hartslag van 28 heb gedurende de nacht!! Inmiddels ben ik voor 10 dagen in Nederland en nu is het dus afwachten tot 15 februari’.

Laten we hopen voor Jarno dat het onschuldig is! Wordt vervolgd!!!

Kom net terug van een lange dag naar Zeeland. Jacob Wijnstra (fysiotherapeut en renner bij De Mol) had me uitgenodigd om bij hem in de praktijk een 3D fietsscan te doen om de ideale fietshouding te krijgen. Daar voelde ik wel wat voor en dus vertrok ik naar Kapelle met mijn schoonvader die weer mooie beeldjes schoot voor t filmpje dat in de maak is. Uitkomst van de high tech meting: zadel 0,75 cm omlaag en 0,5 cm naar voren, zadelpunt 0,5 mm naar beneden, remhandles 1 cm naar boven en de Q-Rings van stand 2 naar stand 3. Kleine aanpassingen maar oh zo belangrijk om het maximale vermogen uit mijn lijf te kunnen halen. Het voelde na een kwartiertje fietsen meteen ook beter. Goed werk Jacob! Onlangs zette Jacob ook Raymon Kreder helemaal goed op zn nieuwe fiets van Garmin. Wil je meer weten over deze meting, mail Jacob dan op jacob.fk@zeelandnet.nl

Hi Flavio,
Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar voor jou en je familie! Zoals afgesproken mijn eerste blog. Sinds begin december, na een bezoek aan Gijs Roozendaal, ben ik gestart met het gebruik van 2-prepare. Ik was erg benieuwd of ik mij er beter bij zou voelen, want dat is tenslotte toch waar het om draait. Na een maand gebruik kan ik zeggen dat ik mij er erg goed bij voel. Het is niet direct zo dat je ineens twee keer zo sterk bent of dat je nooit meer moe bent na een training, maar het herstel van de spieren is verbeterd en ook mijn weerstand is voor mijn gevoel omhoog gegaan. Ik heb ook wat dingen uitgetest om te kijken of het werkt. Gijs vertelde mij dat spierpijn na krachttraining ernstig verminderd wordt door 2-prepare, dus ben ik na drie weken zonder krachttraining weer is de sportschool in gegaan en heb ik flink met gewichten gesmeten. Normaal gezien zou ik na drie weken zonder krachttraining vergaan van de spierpijn gedurende een dag of drie. Dat is ook vrij normaal aangezien het dan geen gewoonte is. De volgende morgen was ik bij het opstaan erg benieuwd en nu moet ik niet gaan overdrijven want heel ver weg in sommige spieren voelde ik lichtjes iets, maar dat was echt niks vergeleken met de spierpijn die ik normaal heb. Daarnaast is mijn weerstand denk ik omhoog gegaan. Ook één van de punten waar 2-prepare voor staat. Ik heb ongeveer gedurende de hele maand december nauw contact gehad met mensen die ziek waren. Als eerste tien dagen met een verkouden Peter Schulting in Aix-en-Provence en vervolgens hadden mijn ouders achter een elkaar een zware griep te pakken. Als wielrenner was ik natuurlijk als de dood om iets over te nemen, maar ik heb helemaal nergens last van gehad. Nu even genoeg over 2-prepare. Sinds half augustus weet ik namelijk dat ik in 2012 in Aix-en-Provence ga wonen en bij AVC Aix ga fietsen. Begin december ben ik voor een teambuildingskamp naar Frankrijk geweest. Daar heb ik kennis  gemaakt met al mijn ploeggenoten en de ploegleiding. Ik was nogal sceptisch ten aanzien van Fransen, maar deze mensen zijn allemaal erg aardig. In het begin waren ze nog een beetje bang om Frans tegen mij te praten, maar na een tijdje merkte zij dat ik redelijk Frans sprak en werd ik bij alle gesprekken betrokken. Na mijn eerste verblijf heb ik besloten om van 12 t/m 22 december een trainingskamp te doen in Aix-en-Provence. Daar heb ik lekker uren kunnen maken en mijn eerste ervaringen met 2-prepare opgedaan! Ook heb ik nog enkele dingen voor mijn verblijf geregeld. Zo heb ik nu al een ander appartement. MET wasmachine. Daar ben ik erg blij mee, want een wasmachine is wel heel erg handig voor een wielrenner! Vanmiddag vlieg ik weer naar Frankrijk en vanaf morgen ga ik dus weer lekker in de zon trainen. Deze maand zal ik de trainingsarbeid ook nog flink opvoeren om begin februari een aardige vorm te pakken te hebben. De koersen in Frankrijk beginnen namelijk een maandje eerder. Over 2 weken zal ik zelfs al mijn eerste trainingswedstrijd rijden. Nu maar hopen dat ik in Frankrijk snel internet heb, want dat moet ik nog regelen.

Naar de kloten, na de test in Kerkrade!

Gisteravond aangekomen in la bella Sardegna bij mijn familie in Sassari. Vandaag begint mijn 2 weken durende trainingskamp dus officieel en dat word een andere insteek dan de 2 voorgaande jaren. Ging ik toen elke dag minimaal 5 tot 7 uur moet ik nu kort en intensief van mijn trainer Leon Burger. Mijn zwakke punt is de intensiviteit en dat heeft alles te maken met mijn leeftijd (38) en trainingsvoorkeur. Ik ben een diesel geworden en moet me gaan focussen op intensiviteit en explosiviteit om in het voorjaar meteen de aansluiting te hebben. Leon heeft me daar alles over uitgelegd en de schema’s liegen er dus niet om. Mijn langste training wordt dus maximaal 3 uur en daar omheen veel rust en herstel. Een heel gek en onnatuurlijk gevoel want als de zon schijnt wil je lang en alle uren pakken die je pakken kunt maar daar schiet ik niets mee op. Duur, kracht en uithouding zit wel in mijn benen getuige de test die ik maandagavond bij Sports-Rehab in Kerkrade wegtrapte. Stan Loo test namens Sports-Rehab onze ploeg 4 keer dit jaar en met mijn 440 watt in dit zware protocol van bijna 1 uur schijn ik straf gepresteerd te hebben, aldus Leon. Testen zijn leuk maar nu nog in de koers presteren!